استفاده پیشرفته‌تر از مک

امروز صبح موقع خوندن توییتر دیدم جادی یه مطلب توی وبلاگش نوشته در مورد مکبوک و رفتم خوندمش. توی اون مطلب جادی در مورد مشکلاتی که موقع کار با مک داشت نوشته بود. منم با توجه به اینکه الان دقیقا هشت سال هست که کاربر مک هستم، تصمیم گرفتم یه مطلب بنویسم در مورد یه سری از ابزارها و چیزها که به درد کاربرهای پیشرفته‌تر می‌خوره.

انتخاب

کلا یکی از مهمترین چیزهایی که ما آدم‌ها داریم تو زندگیمون، حق انتخابه. در این یک زمینه خاص، ما حق داریم که سیستم‌عامل مورد علاقمون رو بر اساس سلایق و علایقمون (و همچنین با توجه به وسع مادی و …) انتخاب کنیم. من در مورد کاربرهای عادی حرف نمی‌زنم و به طور خاص دارم در مورد آدم‌های فنی مثل برنامه‌نویس‌ها حرف می‌زنم. به نظر من این جنگ قدیمی که آیا لینوکس بهتر هست یا مک کاملا یه بحث بیهوده و سوخته است. چرا؟ چون همه آدم‌ها یکی نیستن. بعضی‌ها سادگی رو دوست دارن، بعضی‌ها پیچیدگی، بعضی‌ها سادگی و پیچیدگی همزمان و هزار ترکیب سلیقه دیگه.
یکی از خوبی‌های دنیای مدرن اینه که سیستم‌عامل و سخت‌افزار، دیگه مونوپلی نیستن. حداقل سه دسته اصلی سیستم‌عامل وجود داره و هزاران سازنده سخت‌افزار و این سیستم‌عامل‌ها و سخت‌افزارها رو هرجور که دلتون بخواد می‌تونید باهم ترکیب کنید. در نهایت چیزی که مهمه اینه که شما چیزی که براتون کار می‌کنه رو پیدا کنید و در عین لذت بردن ازش، ازش نتیجه‌ای که می‌خواستید رو بگیرید.

فلسفه مک

os9.jpg

چیزی که باید قبل از استفاده از مک بهش توجه کنید اینه که سیستم‌عامل مک (و در کل هر چیزی که اپل تولید می‌کنه) یه سیستم‌عامل opinionated هست. یعنی چی؟ یعنی اینکه یه عده طراح نرم‌افزار، سخت‌افزار، برنامه‌نویس و مهندس توی اپل تصمیم گرفتن که یه سری چیزها به یه شکل خاص کار کنن. و این تصمیم‌ها حتی جدید نیستن و خیلی‌هاشون قبل از اینکه خیلی از ماها به دنیا بیایم گرفته شدن. این اصلا فلسفه وجودی شرکت اپل هست. اون‌ها از اول گفتن که محصولاتی رو تولید می‌کنن که «خودشون» ازش لذت ببرن در مرحله اول، و در مرحله دوم آدمایی تو دنیا هستن که با اونا هم‌عقیدن!
حالا شما ممکنه به هر دلیل انسانی‌ای، با اونا هم عقیده نباشید. در این حالت دو تا انتخاب می‌تونید بکنید، یکی اینکه کلا از مک و یا محصولات این شرکت خاص استفاده نکنید، و دومی اینکه مک رو اونطوری که می‌خواید تغییر بدید. این حالت دوم تا حد زیادی قابل انجام هست ولی خب در نهایت با توجه به اینکه اپل، فلسفه‌اش چیزیه که توضیح دادم، ممکنه کاری که بخواید بکنید کمی دردناک باشه.

بنابراین اگر شما به ظاهر تمام macOS هایی که طی ۲۰ سال اخیر توجه کنید، می‌بینید که طراحیشون تغییر اونقدر بزرگی نکرده (از لحاظ ظاهری) و اگر این رو با ویندوز مقایسه کنید می‌بینید که ویندوز از زمان ویندوز ۹۸ تاحالا، حداقل ۱۰ جور طراحی عوض شده. این ثبات بخاطر اینه که اپل روی یک مدل طراحی تاکید داره و کسایی که محصولات اپل رو می‌پسندن، اون نوع از طراحی رو هم می‌پسندن. طراحی ظاهری سیستم‌عامل مک، معمولا با ظاهر فیزیکی دستگاهی که روش اجرا شده هماهنگه (از لحاظ رنگ و یکپارچگی). برای همین خیلی کم پیش میاد کسی که از این محصول استفاده می‌کنه بخواد ظاهر سیستم رو مثلا آبی تیره کنه (که اگر بخواد ممکنه امکان پذیر باشه، ولی منظور من این نیست). مک یه محصول جداگونه برای خودشه و نه شبیه لینوکسه (با اینکه هسته‌اش یونیکسه) و نه شبیه ویندوز و نه برعکس.

در نهایت اینکه یکی از فلسفه‌های مهم شرکت اپل، «سادگی» ـه. این سادگی میتونه ظاهری و سخت‌افزاری باشه، و می‌تونه کاربردی باشه. مثلا اپل دوست داره شما بتونید با فشار دادن کمترین تعداد کلیک فلان کار رو بکنید. در مقابل مثلا هدف لینوکس سادگی نیست، هدفش customizability (قابلیت تغییر دادن) هست. مثل اندروید در مقابل iOS. آدمای مختلف ممکنه انتخابای مختلفی بکنن. کسی که می‌خواد همه‌جای سیستمش رو تغییر بده (مثلا رنگ ظاهر سیستم عامل رو از خاکستری‌ای که «مرحوم» انتخاب کرده تغییر بده به نارنجی) اصولا نباید مک براش چیز جذابی باشه چون توی مک یه سری انتخاب‌ها در مرحله اول به آدم «تحمیل» می‌شن. شما نمی‌تونید من رو قضاوت کنید که چرا از این تحمیل شدن خوشم میاد و من هم نمی‌تونم شما رو قضاوت کنم که چرا خوشتون نمیاد.

نصب برنامه‌های جانبی

حالا با تمام این اوصاف، چیزهایی هستن که توی مک خیلی پیش‌پا افتاده هستن و خیلی راحت با نصب کردن چند نرم‌افزار ساده می‌شه حلشون کرد. امروز توی توییت‌ها دیدم چند نفر ناراحت بودن که چرا باید برای فلان کار برنامه نصب کرد؟ خب معلومه! حتی توی لینوکس هم همه چیز به صورت پیش‌فرض وجود نداره و باید خودتون چیزهای مختلفی که می‌خواید رو نصب کنید. نمی‌فهمم چرا وقتی به مک می‌رسه همه می‌پرسن چرا باید چیز اضافی نصب کرد؟

ضمن اینکه بیشتر نرم‌افزارهای کاربردی که برای مک وجود دارن، مجانی هستن یا حداقل یه نسخه مجانی ازشون وجود داره. اینکه چرا کلا ما باید همش دنبال نرم‌افزار «مجانی» باشیم خودش یه مطلب جداگونه می‌خواد. ولی من شخصا حاضرم بابت زحماتی که یه برنامه‌نویس برای تولید نرم‌افزار باکیفیت می‌کشه پول پرداخت کنم. تعداد زیادی از نرم‌افزارهای مک اگر مجانی نباشن، قیمت خیلی پایینی دارن مثلا ۴-۵ یورو و این در مقابل هزینه‌های دیگه انقدر پایین هست که به چشم نمیاد (یه فنجون قهوه ۴ یورو هست خیلی جاها مثل اینجا).

مک به صورت پیش‌فرض با خیلی از ابزارهای کاربردی منتشر می‌شه. مثلا وقتی شما مک رو باز می‌کنید، همون اول بدون نصب هیچ چیزی، به php, mysql, python, ruby, git, curl و خیلی چیزهای دیگه که گاهی حتی روی لینوکس به صورت پیش‌فرض نصب نیست، دسترسی دارید.

حتی توی مک دو تا اپ به اسم‌های Automator و Script Editor وجود داره که باهاشون می‌تونید خیلی کارهای پیچیده بکنید که خود سیستم عامل به صورت پیش‌فرض انجام نمی‌ده. ولی اپل این گزینه‌ها رو برای کاربرهای پیشرفته‌تر مثل شما طراحی کرده.

معرفی چند برنامه کاربردی

اینجا چند تا نرم‌افزار معرفی می‌کنم برای کاربرهایی که ممکنه بخوان بیشتر از حالت عادی سیستمشون رو تغییر بدن. مثلا همه کارا رو با کیبورد انجام بدن (کاری که من می‌کنم) و یا برای مدیریت پنجره‌ها و غیره.

مدیریت پنجره‌ها

  • Slate که باهاش می‌تونید اسکریپت بنویسید و کارهای پیچیده بکنید
  • Phoenix
  • Übersicht
  • kwm

شخصی‌سازی کیبورد و ترک‌پد و ماوس

  • Karabiner
  • BetterTouchTool برای شخصی‌سازی کیبورد، ماوس و … (رایگان نیست ولی کیفیتش بالاست)

ادیتور / سیستم

  • Homebrew مهمترین ابزار مدیریت نرم‌افزار. معادل apt-get توی لینوکس
  • VSCode ادیتور رایگانی که این مطلب رو توش به فارسی نوشتم
  • Hyper Terminal
  • iTerm
  • Fish Shell
  • Mackup برای سینک کردن تنظیمات خیلی از برنامه‌ها بین سیستم‌های مختلف
  • Alred رایگان نیست ولی Launcher خیلی قوی‌ای هست
  • Onyx برای دسترسی به تنظیمات پیشرفته‌تر سیستم

طبیعتا نرم‌افزارهای دیگه خیلی زیاد هستن ولی من سعی کردم گزینه‌هایی که کمتر شناخته شده و رایگان هستن رو اینجا بنویسم. خودتون هم اگر بیشتر بگردید، کلی نرم‌افزار کدباز عالی پیدا می‌کنید. برای مثال این لیست رو ببینید که توش کلی نرم‌افزار با جزئیات رو توضیح داده.


منتشر شده در: ، ،